Ben ne çok hata yapmışım meğer
Gözüm kapalı bakmışım meğer
Yıllar geçmiş ben saymışım meğer
Dostum sanıp aldanmışım meğer
Yıllarca sürer sanmışım meğer
Boşa kalbimi açmışım meğer
Vakit kaybıydı diyemem ama
Sen hiç dostum olmamışsın meğer
Olsun varsın pişman değilim
Biraz üzüldüm hepsi bu
Ağlamam artık gidenlere
Ağlamam artık bitenlere
Ağlamam artık üzenlere
İhanet edenlere
Ben ne çok hata yapmışım meğer
Seni yokken var saymışım meğer
Yollar gitmiş ben kalmışım meğer
Aşkım deyip hapsolmuşum meğer
Şöyle bir an; Hayatımdan gelip geçenleri... Gelip de geçemeyenleri... Geçip iz bırakanları düşündüm de...
"Değmezmiş!" dedikleriniz olmuştur sizinde dimi? Uğruna zamanınızı boşa harcadığınızı düşündüren biri çıkmıştır.
Değmeyeceğini düşündüğünüz bir şey için üzülmeye de değmez o halde...
Ama bir şey var ki; Aslında hayatınıza giren hiç kimse, hiç bir olay boşa değildir... Hepsi ama hepsi bize hayatı öğretmiyor mu düşününce? Tabi ki...
Sıkıntılar yaşanmadan mutluluğun kıymeti anlaşılabilir miydi hem? Sanmam!
Birde üstüne teşekkür edesi geliyor insanın hal böyle olunca... Ruhsal Tekâmülümüze bulunduğu katkıdan dolayı... İyiyi- kötüyü, doğruyu-yanlışı ayırt edebilmemizi sağladığı için...
Önemli olan o hatalardan gereken dersi çıkarabilmek gerisi teferruat...
Affetmek... "Canı sağ olsun" diyebilmek... O ne yüce, ne gönül alıcı, ne kibar bir affediş şeklidir dimi?
Sevenin de sövenin de ah edenin de
Gelenin de gidenin de dönmeyenin de
Ah canı sağolsun...
Bu dünyaya sevmeye geldim
Eşi dostu görmeye geldim
Mutlu oldum dertli oldum
Aşk uğruna sarhoş oldum
Hancı oldum yolcu oldum
Meşk uğruna sırdaş oldum
Güçlü oldum suçlu oldum
Dost uğruna yoldaş oldum
Hem soruldum hem sürüldüm ben
Ama hepinizin canı sağolsun...
Soranın da bilenin de öğrenenin de...
Alanın da verenin de isteyenin de...
Ah! Hepinizin canı sağolsun..
